Nie jestem jedynym fanem Maluchów w moim otoczeniu. Dlatego często Czytelnicy Złomnika, jak i znajomi, podsyłają mi różne ciekawe Maluchy. Dziś będą dwa, oba są wspaniałe, bo oba biją rekordy w swoich kategoriach.

Numer jeden to całkiem nowy Maluch z 1978 r. Przez krótki czas był na Allegro, sprzedawca jednak należy do międzynarodowych marszandów ruchomych zabytków techniki, płynnie posługuje się także językiem niemieckim, postanowił zatem poszukać swojego szczęścia na niemieckim eBayu. Wystawił swojego Malucha za 15 000 euro (piętnaście tysięcy euro). Niemcy leją po nogach ze śmiechu. Proponuję poczytać pytania pod aukcją: „czy nie pomyliłeś się o jedno zero? Chodziło o 1500 euro?” albo inne „czy podajesz cenę w lirach włoskich”? Jak widać, za zachodnią granicą trochę bardziej znają się na rzeczy i bardziej tępią „koneserów”. Tym zabawniejsza jest treść opisu:
Ich bitte um Ihr Verständnis, dass der Wagen vor dem Kauf leider nicht besichtigt werden kann…! (proszę o wyrozumiałość, samochodu nie można obejrzeć przed sprzedażą). To oczywiste. Każdy Niemiec marzy o wydaniu 15 tys. euro na jakiś głupi samochód z Polski (to nawet nie jest włoski Fiat) którego nie może przed zakupem obejrzeć. Normalnie przyznaję palmę. Tę, która odbiła sprzedawcy.

By notlauf at 2010-11-24

link

Drugi Maluch redefiniuje pojęcie „śladów korozji”. Inwencja sprzedawców w kwestii konstruowania opisu nie zna granic. Można to ująć na różne sposoby: ślady korozji. Małe, rude kropki. Ledwo widoczne gołym okiem brązowe resztki rdzawego nalotu. Mikroskopijne ogniska utleniania się zewnętrznej warstwy poszycia blach. Leniwie toczące się na poziomie atomowym procesy przekształcania się blachy stalowej w tlenek żelaza. Marginalne, pomijalne zmiany stanu skupienia nadwozia z ciała stałego w sypkie. Nieśmiałe próby ujawnienia się procesu oksydyzacji. Minimalne, wręcz nieistotne cienie korozji, dodające samochodowi uroku i naturalnej patyny.

By notlauf at 2010-11-24

link